બધી જ વાતો માની લેવાનું કોઇ કારણ નથી હોતું,
કે બધા પરવાના નું નસીબ જલવાનું નથી હોતું.
ઉતરે છે કેટકેટલાં અરમાનો લઇને પર્વત પરથી,
છતાં બધી નદીઓ ને સાગર માં મળવાનું નથી હોતું.
લાખો નિરાશાઓ મહિ એક આશા છુપાયેલી હોય છે,
કે રણ મા નું બધું જ પાણી મરિચિકા નથી હોતું.
ક્યાં સુધી આભાસી મિલનો થી સંતોષ માનશું?
કે જ્યાં ક્ષિતિજે પણ એમનાં નસીબ માં મળવાનું નથી હોતું.
“અર્ષ” ના મરણ બાદ એનું કોઇ જ કારણ ન પૂછજો,
કે આશીકો ના મરણ નું કોઇ જ કારણ નથી હોતું.
પાનખર થી
પાનખર સુધી માઁ
ન આવ્યા પાન.
****************
રહ્યુઁ ફૂલડુઁ
થોડા દિવસો સાથે
મુરજાઇ ગ્યુઁ.
પ્રેમ એટલે કે
સાવ ખુલ્લી આઁખો થી થતો મળવાનો વાયદો,
સ્વપ્ન માઁ પડાય એવો કાયદો,
પ્રેમ એટલે કે તારા ગાલો ના ખાડા મા ડુબી જતાઁ મારા ચોર્યાસી લાખ વહાણો નો કાફલો.
ક્યારેય નહી માણી હોય એવી કોઇ મૌસમ નો કલરવ યાદ આવે એ પ્રેમ છે,
દાઢી કરતાઁ જો લોહી નીકળે ને ત્યાઁ જ કોઇ પાલવ યાદ આવે એ પ્રેમ છે,
પ્રેમ એટલે કે સાવ ઘરનો જ એક ઓરડો ને તોય આખા ઘર થી અલાયદો.
પ્રેમ એટલે કે….
કાજળ આઁજી ને તને જોઉઁ તો તુઁ લાગે એક છોકરી ને તેય શ્યામવર્ણી,
વાદળ આઁજી ને જોતાઁ એવુઁ લાગે કે મને મુકી આકાશ ને તુઁ પરણી.
પ્રેમ મા તો ઝાકળ આઁજી ને તને જોવાની હોય અને ફૂલો માઁ ભરવા નો હોય છે મુશાયરો.
પ્રેમ એટલે કે…
- ડો મુકુલ ચોક્સી
હું જે કાંઇ કરું છું એ શાંતિથી કરવા દો મને,
દોડાદોડા ની અ દુનિયામા સુખેથી રહેવા દો મને.
જમાનાથી અલગ ચાલી નવો ચીલો પાડવા ઇચ્છુ છું,
નફરત ની આ દુનિયામા પ્રેમ કરવા દો મને.
બહુ ચાલ્યો આ જમાનાની રુઢિગત પ્રણાલિ મુજબ,
વખત અવ્યો છે, આ પ્રણાલિ બદલવા દો મને.
કહેવાય છે કે - છે મનુષ્ય સામાજિક પ્રાણી,
તો, સમાજ મા રહી ને થોડો સામાજિક બનવા દો મને.
"અર્ષ" છે અઘરું સામાજિક કરતાં માનવ બનવું,
તો, શયતાનોની આ દુનિયામા માનવ બનવા દો મને.
રાખી લો પાલવ ના છેડે બાંધી ને ગાંઠ મને,
પછી કોને ખબર તમને યાદ રહું ન રહું.
કેતન વરુ
દીલ માં યાદો ન એક સુની હવેલી છે,
જેમા દરેક ખન્ડે તારી તસ્વીર મુકેલી છે.
કૈઈક કેટલાં વરસો વીતી ગયાં મળ્યે,
કિંતુ તમારી યાદોની દુલ્હન નવી નવેલી છે.
ક્યારેક ચુમી હતી જેને તમે પ્રેમ થી,
હજી સુધી એવીને એવી ભીની મારી હથેળી છે.
રોયો નથી "અર્ષ" તમારા ગયા પછી,
કહ છે ઉદાસી એણે આંખો માં પાળી છે.
ચાળણી ની જેમ
વીંધતો
વરસાદ જ્યારે
શરીર ની
આરપાર નીકળતો'તો
ત્યારે
આપણા
અબોલા વખતે
તમે
છોડેલા વાગ્બાણો
યાદ
આવતા'તા.
આન્ખ બન્ધ કરુ, તુ સ્વપ્ન થા,
અન્ખ ઉઘાડુ, તુ સાકાર થા.
હમેશા તને પાસ રાખવા ઇચ્છુ છુ,
નયનો ઉઘાડા છે, તુ કીકી થા.
સજળ નયનો છે, તુ અશ્રુ થા,
અશ્રુ સરે છે, તુ મોતી થા.
ખજાનો આ જતન કરવા જેવો છે,
મારા દિલ ની પેટી મા તુ બન્ધ થા.
અધબીડાયેલા હોઠ છે, તુ ચુન્બન થા,
હુ આદમ થાઉ, તુ ઇવ થા.
પ્રેમ ની પરિકલ્પના સાકાર કરવા,
હુ સર્જક થાઉ, તુ સર્જન થા.
જિન્દગી એક સફર છે, તુ મન્જિલ થા,
હુ રાહિ થાઉ, તુ હમસફર થા.
મારા સ્વપ્નો ને સાકાર કરવા,
મારા હોસલાઓ ની તુ બુલન્દી થા.
અન્ત નક્કી છે આ જીવનનો, તુ સજ્જ થા,
જીવન રુપી ફકરા નુ તુ પૂર્ણવિરામ થા.
મ્રુત્યુ બાદ નુ જીવન જીવી શકુ માટે -
"અર્ષ" ની શરુઆત નો તુ જ અન્ત થા.
એક રાત્રે
હુ અને એ
દરિયા કિનારે
બેઠા હતા,
હાથ મા હાથ
આન્ખો મા આન્ખો,
અનિમેષ નયન
એક બીજા ને
જોતા…
પછી
ઇશારા થી
મૌન વાતો
ને
બીજુ ઘણુ બધુ…
ત્યા
એકા એક
લાગણી નુ
મોજુ
ભીજવી ને….
આન્ખ ઉઘડી…
ચોળી ને જોયુ
તો
સપનુ -
એક
અધુરુ
“અર્ષે “
વિચારેલુ
સપનુ!!!!!!!!!!!
